Hop alaam

Hopveld

Steengroeven monument

Herbouwde hopast

 

 

 

 

 

 

 

 

WANDELVERSLAG

Verslag wandeling van vrijdag 7 augustus 2015 te Affligem.

‘Hop, het groene goud uit het verleden’

De hevige hitteschok van juli in de Sahara had nog een reeks stevige naschokken die tot bij ons uitdeinden.
Zo was er weerom eentje op onze wandeling van augustus en toch waren er nog 24 hittebestendige wandelaars. Onder hen mochten we Eddy voor de eerste maal verwelkomen, zo ook Danny als genodigde en medewerker. 
Bij een stralende hemel zochten de deelnemers het lommer op van  een “mini Witseboompje” aan de overzijde van de parking langsheen de abdijmuur. Het was 32°.
Vóór de start van de wandeling gaf Theo, met een curieus tuig in de hand, een toelichting omtrent de hopteelt van weleer in de streek van Affligem-Asse-Aalst, toen de hopplant nog langs staken werd geleid. Eerst had hij het over het alaam dat toen werd gebruikt. Hij demonstreerde met de hopboor, het vreemd werktuig, van zijn grootvader hoe de putten voor de hopstaken werden uitgeboord. Hij gaf ook een foto rond waarop naast een hopboor ook een soort hefboom was afgebeeld. Die diende vooral om de afgebroken stukjes staak uit de grond te halen nadat de hopduvel was tekeer gegaan. Zo kon het resterende eind staak terug in de grond en ging de hop niet verloren. De afgebroken stukjes staak in de grond waren ‘kettelingen’ en de hefboom werd ‘kettelingtrekker’ genoemd. (In het Poperings: ‘hommelwuppe’.) De hopduvel is een stormwind die de staken doet afknakken. Dan kwam de groei van de plant, het vormen van de bellen, het stropen van de staken, het plukken en het drogen in de ast aan bod.
Voorbij de abdijkerk wandelden we in het verlengde van de Abdijstraat zowat 500 meter doorheen de Moorselse dreef en passeerden er aan onze linkerzijde een hopveld aangelegd voor de teelt van de ‘hopkeesten’, de scheuten die in het voorjaar als culinaire lekkernij gegeerd zijn. Rechtsaf bracht een veldweg ons naar de “Faluintjes hopvelden”, een educatief project om de hopteelt opnieuw in de kijker te stellen.
Linksaf volgden we tot aan de Nedermolenstraat in Meldert een landweg langsheen met ezels en paarden begraasde weiden van de Faluintjes en het kloosterbos en hadden er zicht op de oefenvelden van de jeugd van TK Meldert. We volgden deze straat links en kwamen aan onze linkerzijde voorbij het voetbalstadion van TK Meldert en de watermolen “De Mooie Molen” (1688), verbouwd tot restaurant en drankgelegenheid. Aan onze rechterzijde hadden we zicht op Meldertvijver, ook gekend als de molenvijver. Het is een viskweek- en potvijver en maakte deel uit van het vroegere draineringsproject van de abdij van Affligem.
We wandelden de Faluintjesstraat in tot aan de Vossenhofweg, genoemd naar een oude hoevenaam, die we rechts insloegen en bewandelden tot aan de Stevensveldstraat. Hier opnieuw rechts en kwamen zo in Meldert-dorp. Op het dorpsplein voor de Sint-Walburgakerk hielden we even halt. Er staat een monumentale zandsteen ter herinnering aan de steengroeven die er destijds in de streek geëxploiteerd werden door de abdij van Affligem en ook een “Levend Hopmonument” als ode aan de hoptelers van weleer.
Rechtsaf gingen we de Kempinnestraat in tot de O.-L.-Vrouw van Lourdeskapel, volgden de Meetersstraat rechts langsheen de Molenbeek en na 50 meter sloegen we links een veldweg in die ons tussen maisvelden en rechts langsheen een aardappelveld tot aan de Nedermolenstraat bracht. Alvorens links af te slaan hadden we van op deze plaats een laatste prachtig zicht op de kerk van Meldert. Links sloegen we vervolgens de Nievelvelddriesweg in. We stapten er voorbij de eeuwenoude gebouwen ”Den Ast” en ”Den Kleinen Ast” en sloegen links de Horingstraat in waar we bij een nieuwbouw zicht hadden op een mooi gerestaureerde hopast. In de gevel zijn glazuurtegels verwerkt die een tafereel uitbeelden als symbool van de hopbouw. Het omvat hopwerkers, langs een staak klimmende hopplant en op de top van de staak de hopduvel.
Allemaal herinneringen aan het feit dat in dit gehucht vroeger veel hop werd gekweekt.
Na wat bochtenwerk kwamen we aan de Nievelveldweg die we rechts instapten tot de Nievelstraat. Hier rechts tot aan taverne Kozakkeshof om dan links de wandel- en fietsstrook van de Affligemdreef in te slaan tot aan de Abdijstraat. Daar links voor de verkorting. Elke verpozing in een schaduwplekje had ons onderweg deugd gedaan en menig flesje water was leeggedronken. Niet te verwonderen dat de helft van de wandelaars bij deze verkorting stopten na ruim 6 km wandelen en puffen. Zij sleurden zich naar d’Oude Brouwerij.
Rechtdoor daalden de overigen de Blokweg af voor een bijkomende lus van 3,3 km en kwamen zo aan de hopvelden van Hekelgem. Deze lochtingen (hoppevelden) werden hier aangelegd als herinnering aan de draadvelden van weleer.
We wandelden verder over de Weimeersbeek, een zijbeek van de Molenbeek, en volgden de wegwijzers van de kleine kluiswandeling. Deze leidde ons via de Bosstraat naar een bosrijke omgeving waar we het kronkelende bospad bleven volgen tot bij de uitweg naar de Langestraat die we dan links insloegen richting abdij.
We dwarsten de Bosstraat en namen links een veldweg. Deze was helaas verderop afgesloten en verplichtte ons om op onze stappen terug te keren. We hadden een vroegere afslag moeten nemen om via de Blokweg terug te keren. Dus opnieuw de Langestraat verder linksop tot aan de Abdijstraat die we dan bewandelden tot aan het “Witseboompje”.
In het gereserveerd zaaltje in het Gasthof d’Oude Brouwerij en op het terras werd met veel hopliefde menig ‘Affligems patersvat’ of een ander biertje gedronken. En dat het deugd deed!!!

Verslag: Theo Vierendeels
Aanvullingen (minimaal): Daniël Van Renterghem    


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback