WANDELVERSLAG

Verslag wandeling van donderdag 9 januari 2020 te Dikkelvenne.

“Dikkelvenne, het bronnendorp”

De activiteiten van onze kring gaan immer door, ook al wordt er een nieuw decennium aangesneden.
Zo waren er 22 wandelaars present aan “Estaminet De Rotse” in de Sint-Christianastraat. Na het uitwisselen van de obligate nieuwjaarswensen riep de wandelleider op tot verzamelen en op stap te gaan doorheen het wisselende landschap van het “bronnendorp”.
Was de wandelleider nog vermoeid of niet helemaal nuchter na de nieuwjaarsdagen? Feit is dat hij de groep wandelaars na een paar honderd meter op hun stappen deed terugkeren om bij het Sint-Christianabeeld en bijhorende bron te komen. Enkele mannen/vrijwilligers kropen in de huid van de “leden van een jeugdbeweging” en samen met de “zelfverklaarde Urbanus” voerden ze de beroemde sketch “Wijle zijn de mannen die de gaas doen brannen...” ter plekke uit, dit tot amusement van de andere wandelaars (zie ook YouTube-video).
Inderdaad Dikkelvenne bronnendorp met naast de Christiana Bronnen (nog steeds actief als producent van water en limonade) waren er in het verleden ook de Pura- en Reina Bronnen. Van deze laatste konden we, bij verder wandelen, de verloederde productieplaats zien.

Na het oversteken van de Nijverheidsstraat wandelden we tussen nieuwbouw in verkavelingen en de bosrand van het kasteel naar open terrein waar het landelijk karakter van Dikkelvenne zich tentoonspreidde. Vertrekkend van een 2-tal herenboerderijen liepen we over een typische veldweg tussen landerijen waar reeds gewassen voor de volgende oogst uit de vruchtbare bodem piepten. Op andere plaatsen waren er verwilderde stukken groen rond grachten te zien die biotopen vormen voor verschillende kleinere dieren.
Even kwamen we op een grotere verbindingsweg om dan weer door een licht heuvelig landschap met knotwilgen, grachten en een forse beek te stappen. Aan de einder konden we even de spitse toren van Beerlegem ontwaren wat de wandelleider in een poëtische bui bracht en tot de uitspraak verleidde: “Vlaanderen, waar kerktorens uit de grond schieten”. Om ons heen de natuur op zijn best met zelfs een fazant die wild opvloog. Toch ontluisterend was de vaststelling dat bij het rooien van wortelen er gigantisch veel op het land waren blijven liggen…, hadden we maar een plastiekzakje bijgehad…
Tijd om het kasteeldomein “Baudries” aan te doen. Eerst passeerden we nog 2 mooie gerenoveerde woningen van vroeger dienstpersoneel om dan vanaf de Kasteelstraat het harmonieuze bouwwerk in Franse classicistische stijl te zien, diep gelegen in het kasteelpark. Een idyllische plaats, wat een rust, en dan aan de overzijde van de weg een doorsneden heuvellandschap met op verschillende plaatsen een natte biotoop met bijhorende poelen en bodembegroeiing.
De Toekomststraat (What’s in a name?) bracht ons weer bij een hogerop gelegen landschap met langs de weg hier en daar toch merkwaardige woningen. We kruisten de hoofdweg om dan over een veldweg, dwars door een akker, weer in bebouwde kom te komen. Hier opteerden een 8-tal wandelaars om de lus te nemen die tot de 12 km leidde. De groep die voor de 8 km opteerde, volgde de wandelleider tot de Boeverbeek, die trouwens ontspringt aan het kasteel. Op het brugje legde de wandelleider uit dat er daar ooit een watermolen stond die door Albijn Van den Abeele (eerste groep Leieschilders uit de Latemse school) werd vereeuwigd en te zien is in het “Museum van Deinze en de Leiestreek”.
De Beekstraat bracht ons dra bij het vertrekpunt “Estaminet De Rotse”. Veranderen van schoeisel en we konden aanschuiven voor een pannenkoek met koffie of een stukje appeltaart, hoewel een frisse pint ook welgekomen was. Aan verschillende tafels verzonk de eerste groep al vlug in een zalig keuvelen. Net voor de regen arriveerden ook de 8 moedigen die de 12 km hadden afgewerkt.
Blijkbaar waren heel wat deelnemers ingenomen met de wandeltocht gezien de complimentjes die de wandelleider mocht ontvangen. Met nog een beetje reclame door wandelcoördinator Guy voor de volgende “Geutelingenwandeling” konden we afscheid nemen, niet zonder elkaar een “behouden thuiskomst” te wensen.

Wandelleider van de dag en verslaggever: Georges Demeester


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback