tombolatafel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VERSLAG EINDEJAARSFEEST

Verslag ledenbijeenkomst van dinsdag 1 december 2015.

‘Eindejaarsfeest’

Bert Ostyn kwam ter gelegenheid van het 55-jarig bestaan van onze kring al ons lentefeest opluisteren, nu was hij er terug met Het Trio Bert Ostyn om ons eindejaarsfeest met muziek en zang te animeren.
Het trio stond zo te popelen om er de swing in te brengen dat het alvast begon met wat jagende zigeunermuziek uit ‘Der Zigeunerbaron’ van Johann Strauss. Daarop volgde een medley van Wiener Musik.
Pas daarna kon onze voorzitter zijn welkomstwoord tot de aanwezigen richten en het trio voorstellen.

Het ensemble bestond uit:
- Bert Ostyn zelf, viool en zang,
- Dario Yserbyt, accordeon en achtergrondzang en
- Bart Verhelle, contrabas en gouden stem.

Bart had samen met Arnold Sercu ons lentefeest van 2013 opgevrolijkt.
‘A Swingin’ Safari’ van Billy Vaughn was wel het beste om de swing erin te krijgen. De tune van ‘Kapitein Zeppos’ werd naarstig meegeneuried.
Bert en Bart zorgden afwisselend voor een naadloze overgang naar de verschillende liedjes. Zo vertelde Bert ons op weg naar ’Het kleine café aan de haven’ (Vader Abraham) een voorvalletje bij zijn huisdokter.

Dan was het tijd voor: ‘U vraagt, wij spelen’.
Op aanvraag van Jean en Magda kwam de instrumentale uitvoering van het liefdeslied: ‘Plaisir d’ amour’ (Jean-Paul-Egide Martini); Bert speelde de eerste viool.
Bert bracht dan een eigen liedje en compositie: ‘De rekening maken van een ander’ waarin hij, na veel rekenen en peinzen, tot de conclusie komt dat er iets niet klopt… hij doet niet de ‘juste’ job.
Bij een optreden in Gent is ’t Vliegerke van Walter De Buck een ‘must’ en daarmee was de ambiance compleet.
Via Berts zoon Elias, wiens kameraad Rudy had gerookt in de klas, kwamen ze tot: ‘I Could Have Danced All Night’ uit de musical ‘My Fair Lady’ (Julie Andrews).
Op meerdere aanvraag kwam dan ‘Yesterday’ van de Beatles met de gouden stem van Bart, maar Bert moest eerst zijn vrouw binnennemen want zij wordt depressief in de regen.
‘Que Serra, Serra’ (Doris Day) is ook zo’n evergreen die op een muzikale namiddag niet mag ontbreken.
Dario speelde daarna ‘Valse Musette’, een musette Parisienne waarbij de accordeon hoogtij viert.
Bert bracht dan een eigen ode aan Annie met: ‘Je bent zo mooi, si belle, so schön, so hübsch…’ (eigen makelij).
Dan weerklonk een romantisch Frans chanson van Michel Fugain: ‘Une Belle Histoire’.
‘Pour un flirt’ (Michel Delpech) was dan een levendiger Frans lied, de la,la,la’s weergalmden in de zaal.
Speciaal voor de aanwezigen speelden en zongen ze: ‘Zondagmiddag Liliane’ van Louis Neefs en van Bert: ‘De kletskop’. Algemene meezang was er met de ‘Twee motten’ (Charlotte en Bas) van Tom Manders, alias Dorus.
Een stukje operettemuziek mocht niet ontbreken en dat kwam er met melodieën uit ‘Die lustige Witwe’ van Franz Lehár. Nadat Bart met een raadseltje omtrent dierengeluiden de lachspieren had bewerkt, vertolkte het trio een verzoeknummer van Hilda: ‘Sweet Caroline’ van Neil Diamond.
Dan speelden zij, en zong Bert een eigen lied: ’Mijn zoetebolle, mijn keppe’ voor de langst getrouwden in de zaal, Miel en Marie-Louise. Bart eerde dan de romanticus in Jacques Brel met de Nederlandstalige versie van diens chanson ‘Les Vieux Amants’: nl, het lied ‘Liefde van later’ naar Herman van Veen.
Tot slot zong Bert voor Paula een afscheidslied: ‘Zulke schone vrouwe… met zulke rare vent…’
Het trio werd met een daverend applaus bedankt om het ruime uur mooie muziek, zang en entertainment.
Bert had zodanige goesting naar koffie en gebak dat hij dan maar de pauze aankondigde.
Onze voorzitter bedankte het trio van harte, waarna ze nogmaals een welverdiend applaus kregen.
Daniël richtte zich ook tot de vrijwilligers om hen te bedanken. Die waren al van vroeg in de voormiddag in de weer om dit jubileumfeest te realiseren. Voor Martine en Gisèle was dat al sinds dagen en zelfs weken. 

Na de koffie met fijne gebakjes werd de feestnamiddag afgerond met de jaarlijkse tombola. Tussen de alweer mooie prijzen zaten ditmaal een tiental werkjes van iemand uit de kring: Herman Van Mulders.
Herman is een kunstenaar in houtfiguurzagen en houtsnijwerk, de geschenkjes die hij voor de tombola maakte waren vernuftig in mekaar geknutselde mandjes. Daarvoor kreeg hij van onze voorzitter een dikke ‘bedankt’ en van de aanwezigen een dik applaus.

Nadat alle gelukkigen hun prijs hadden gekregen, werden er nog drie superprijzen uitgeloot door de onschuldige hand van onze erevoorzitster Lieve.
De eerste, een magnumfles rode wijn, was voor Rosita. De twee overige, ‘De stille kracht van thee’ en “Zelf geplukt”: boeken van theemadame Ann Vansteenkiste, kwamen respectievelijk bij Rudolf en Gisèle (bestuur)  terecht.
Met de mededeling dat de door Martine gemaakte bloemstukjes die op de tafels stonden te koop waren en de opbrengst ervan aan het ‘Kinderkankerfonds’ zou worden gestort, sloot onze voorzitter het eindejaarsfeest af.

Hij wenste ons een behouden thuisvaart en iedereen zakte, zij het zonder haast, goedgeluimd af.
De afsluiter van onze jubileumvieringen was alweer een groot succes geworden.
Er rest nog een wandeling, en de ledenactiviteiten van ons 11de lustrumjaar zitten er dan op.
Een bedankje aan allen die zich het gehele jaar door hebben ingezet voor het welslagen van dat feestjaar is uiterst verdiend.

Verslag: Daniël Van Renterghem     


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback