Liniewegel

Liniewegel

Liniewegel

 

WANDELVERSLAG

Verslag “Liniewegel”-wandeling van dinsdag 3 juli.

17 moedige wandelaars, getooid met allerhande hoofddeksels, trotseerden de hitte en vertrokken voor deze zomerse liniewandeling op de grens van Moerbeke-Waas met Eksaarde (Lokeren).

Wegel is een Vlaams woord voor smal weggetje/pad, vaak langs het water. Linie is een militaire term. In Zeeuws-Vlaanderen vooral bekend door de Staats-Spaanse Linies uit de tijd van de Tachtigjarige Oorlog. Deze linie heeft echter een andere achtergrond. Ze was in 1702 een militaire verdedigingslijn die de Franse provincie Vlaanderen moest beschermen tegen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. We startten de wandeling langs de grillige grenzen van deze oude militaire versterkte linie.

Na enkele minuten al stapten we tussen de weiden langs een smal, kronkelend pad. Velden, bossen, waterpartijen, dorpsgezichten kwamen in het vizier. Met verwondering kwamen we aan de ”Kruiskapel”. De kapel en waterput werden gebouwd in het jaar 1633. Het is hier een zalige omgeving om te rusten, te mediteren, te genieten... We hadden geluk, de man die instaat voor de verzorging van de kapel, kwam er juist aan en opende deze voor ons zodat we in de koelte even konden uitrusten. De zitbankjes werden al vlug ingenomen.
Enkele mannen wachtten op een miraculeuze wonderbaarlijke verschijning van een Orval, Duvel of Karmeliet… maar de kelen bleven droog. De opzichter maakte ook de toiletten open zodat enkele wandelaars ervan gebruik konden maken. Een meevaller. We volgden het pad verder, hier en daar viel er nog een pittoresk huisje te bewonderen. Zo kwamen we aan de eerste afkorting, maar er waren geen kandidaten, iedereen wandelde verder. We bereikten algauw de Moervaart die we op de onverharde dijk een hele tijd volgden. Na een paar honderd meter was er de tweede afkorting en 5 wandelaars maakten daarvan gebruik. De rest ging verder langs de boorden van de vaart. Links en rechts zagen we pompen en sluishuizen, vanwege de vele kanaaltjes die er lopen. Langs een brede wegel verlieten we de Moervaart om zo via het dorp van Eksaarde terug aan onze startplaats te komen.
Op het terras van het “VeldcafĂ©” werden de dappere wandelaars door de kring getrakteerd. De Orvals, Duvels, Karmelieten en frisdranken waren zeer welkom en werden uiteraard gesmaakt en gewaardeerd.

Verslag: Luc en Martine.


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback