Kasteel De Bueren

Kerk Kwatrecht

Kerk Kwatrecht

 

WANDELVERSLAG

Verslag wandeling van donderdag 4 juli 2019 te Kwatrecht.

“Heilig Hart”-wandeling

Op de eerste donderdag van de schoolvakantie en onder een stralende zon vertrokken we met 20 wandelaars aan de voormalige Heilig-Hartkerk te Kwatrecht (Wetteren).

Onmiddellijk na de start staken we de drukke Brusselsesteenweg over richting het station van Kwatrecht. De trein gingen we echter niet nemen maar wel het eerste veldwegeltje naast het perron. Links van ons viel het dranghekken op dat daar was geplaatst. Dit hekken dient om vluchtelingen buiten het bosje en de leegstaande woningen te houden die ze reeds meerdere malen inpalmden. Wat verder namen we de Kwatrechtwegel die door het Geerbos loopt, dit bos was omstreeks 1850 nog 250 ha groot. Aan onze rechterzijde bemerkten we het kasteel van de beroemde (of beruchte?) kunstenaar Wim Delvoye. Zijn werken vloeien voort uit een ontmoeting tussen ambacht en de meest geavanceerde industriële productietechnieken.

De 53-jarige Delvoye wilde het “Kasteel de Bueren” in Melle in zijn originele staat herstellen en het domein uitbouwen tot een sculpturenpark. Hij kreeg echter problemen omdat de nodige vergunningen niet in orde bleken. Delvoye en zijn vennootschap werden ervan beschuldigd dat ze tussen 2008 en 2011 onder meer een betonplateau naast het kasteel lieten gieten en twintig bomen hadden geveld zonder vergunning. Ook de walgracht werd verbreed over een lengte van 370 m. We lieten het kasteel rechts liggen en stapten verder tot aan de bank waar een gedenksteen ligt voor een Canadese vrouw die daar altijd naar het prachtige uitzicht kwam kijken. We bemerkten ook wat verder een boom met 4 namen van Canadese soldaten. Aan de andere kant van de wegel bevindt zich een 2 m diepe ijskelder. In de winter werd er ijs gekapt uit de naastliggende gracht en dat werd op de bodem van de ijskelder gestapeld. Doordat koude lucht zakt, kon men in de zomer over ijs beschikken.

Aan het “Hof ter Camere” was de splitsing voorzien, de wandelaars die voor de korte versie kozen gingen verder met Jan. Bij hem thuis kregen zij een welgekomen verfrissing. Ondertussen gingen de overige wandelaars richting het Sport- en Recreatiepark Kouterslag. Bij het verlaten van dit park herkenden de petanquespelers hun thuisbasis. Petanque gingen we echter niet spelen maar we vervolgden wel onze weg door het speelbos. De taluds die we nabij het speelbos tegenkwamen zijn ontstaan door de aanleg van een spoorlijn. Deze spoorlijn is geopend op 1 juni 1923. Door deze taluds verdween ook het feodaal kasteel “Cortrosine”, met als bijnaam het “mottekasteel” (motte = aangelegde aarden heuvel). Het was de woonplaats van de heren van Melle, met een omwalling van 0,5 km. De kelders van het kasteel liggen nu onder het spoorwegtalud. Eens het speelbos uit namen we een steile klim naar de “lijkwegel”, maar het was meer een prikwegel vanwege de vele grote brandnetels die er stonden. Het traject ging nu eens naar beneden om dan terug te klimmen. De loopstokken kwamen goed van pas. Deze talud wordt ook gebruikt door de jeugd voor hun B-trail die zij daar hebben aangelegd. We wandelden verder de Kalverhagestraat in waar bij de woning van Jan de wandelaars van de korte wandeling reeds ongeduldig stonden te wachten. Samen namen we de boswegel en de Geerbosstraat om in een meer open landschap terecht te komen. Met links en rechts van ons weiden bereikten we na een goede 8 km de Brusselsesteenweg, ons eindpunt. 

De voormalige Heilig-Hartkerk, die reeds deels is omgebouwd tot brouwerij,  konden we toch niet links laten liggen. Onder de slogan “Waar bier en wijn het wijwater vervangt”, moesten we toch eens proeven.

De kerk bracht ook de verkoeling waar iedereen gretig naar verlangde.

Verslag: Martine en Luc


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback