Paul Gregoir

 

 

Lebbeke

 

Lebbeke

 

Lebbeke

 

 

 

FIETSTOCHTINFO

Verslag van de fietstocht van vrijdag 22 september 2017 te Lebbeke.

“Een Tripje Vlaams-Brabant”

Vandaag begon zowaar de astronomische herfst.
Tegen het vertrekuur aan was de hardnekkige wolkenband ver doorgetrokken en mochten we reeds genieten van de eerste zonnestralen. Verschillende fietsers ontdeden zich van de dikkere kledij want de temperatuur was op korte tijd immers gestegen van 18 naar 22 graden.
30 fietsers zouden mij volgen voor een tripje door het aangrenzende Vlaams-Brabant.
In afwachting van de komst van Jan en Carla, gemeld met lichte vertraging ingevolge verkeersproblemen in Aalst, gaf ik een korte toelichting over wat de fietstocht van deze namiddag
te bieden had. We zouden de grenzen afrijden van Heizijde, Opwijk, Buggenhout, Peizegem, Malderen, Steenhuffel, Meise, Rossem, Meuzegem, Linthout, Merchtem, Mollem, Opwijk, Mazenzele en Droeshout, om via Nijverseel naar Lebbeke terug te keren. Een tochtje van ongeveer 40 km in een breiwerk van toegangswegen, knooppunten, bewegwijzerde routes en verkavelingsbaantjes, dit in een licht glooiend Brabants parcours.
“Men volge vandaag de gids”, en dit was ook nieuw voor Luc, onze wegkapitein.

Via de Koning Albert I-straat en Hogeweg kwamen we op het knooppuntennetwerk. We volgden 48 en reden langsheen de spoorlijn Dendermonde-Brussel, voorbij het spoorwegstation van Heizijde en het wachtbekken op de grens van Lebbeke/Buggenhout/Opwijk, begraasd door schapen van het ras Manx Loaghtan. Het verbrandbruine ras (loagh=bruin – tan=schaap) komt in origine van het Engelse eiland Man in de Ierse Zee. De schapen worden geprezen voor hun uitmuntend vlees maar leveren ook door de zon gebruinde zachte en dichte wol. Door die dichtheid zijn ze zeer moeilijk te scheren. Geen nood echter, ze scheren zichzelf door hun wol af te schurken aan bomen en struiken.
We verlieten 48 en reden naar de Neerveldstraat waar we inpikten op de Dagwandroute. Via de Kapellebaan en Vinkoorstraat (Opwijk) en de Kapelbaan (Buggenhout), 54 en de route Rondom Buggenhout bereikten we Buggenhoutbos.
In het bos waren de opvangdoeken voor de eikeloogst in het najaar reeds aangebracht.
We kruisten de Kasteelstraat en reden doorheen het oude bos. Voor de Konijnenberg  kwamen we  zowaar Kabouter Plop tegen met een lange sliert zingende kleuters met begeleiders. Het was vandaag ook immers “strapdag”.
We volgden 64, is hier ook Ros Beiaardroute. We verlieten het bos via de Bareeldreef en volgden 61 tot aan het café De Grens via de Boskantstraat (Peizegem) en de Maldersebouw (Malderen).
We sloegen rechts Bouw in en volgden de Kossaatroute en na enkele honderden meters sloegen we links de 1e ruilverkavelingsbaan in. Op het einde volgden we rechts Heide en opnieuw 61 richting Steenhuffel. Via de Eshagestraat en voorbij het hopveld van Brouwerij Palm sloten we links aan op de Molenbeekroute, is hier ook Leireken en verderop ook Houtekietroute.
Via de Brouwerijstraat bereikten we Steenhuffeldorp en voegden voorbij de Sint-Genovevakerk in op 69 die we zouden volgen tot Rossemdorp. We volgden dus Over de Beek en aan de 2de straat rechts, de Rossemstraat in Meise, moet er een stofje in mijn oog zijn gevlogen. We zijn er rechtdoor gereden en misten een deel van het vooraf verkende parcours met een klimmetje van de Eddy Merckxroute om in Rossemdorp aan te komen. Hier heb ik dus een steek in mijn breiwerk laten vallen. Dus geen klimmetje, wel bijkomend het afrijden van de grens met Imde. Het toetje was een 3-tal km bijkomend vlak tot licht glooiend ommetje, met dank aan René voor zijn aanvullend wegwijs maken naar Rossem. We bereikten Rossemdorp en een deel van de Eddy Merckxroute in tegenovergestelde richting.
In Rossemdorp hielden we een korte drinkstop uit het vuistje aan het Hof ter Kerreveld, met de beeldentuin van beeldhouwer Paul Gregoir, een insektenhotel ***** met een bijpassend citaat van Albert Schweitzer “Das einzig Wichtige im Leben sind die Spuren von Liebe die wir hinterlassen,…” en in de voortuin een beeld en een versregel van Guido Gezelle “Als de ziele luistert spreekt het al een taal dat leeft”.

Het was voor mij toch wat wennen geweest om samen met Luc, de wegkapitein, tot hier het juiste rijtempo te vinden. Ik had opgevangen dat het tempo blijkbaar vrij hoog lag voor de groep en zou er voor de rest van de rit trachten aan te verhelpen.
Bij het vertrek volgden we nu de Eddy Merckxroute in de juiste richting en sloegen voorbij de Sint-Medardus en Sint-Gildarduskerk rechts Kleinendries in. Via 58 bereikten we Rossemhoek. Het was een aaneenschakeling van steeds smaller wordende wegeltjes om Blakenbergen (Merchtem) te bereiken, met rechts zicht op een indrukwekkende vierkantshoeve. We volgden nu 55 met op de Linthoutseweg zicht op de kerk van Meuzegem.
De Linthoutseweg (Meuzegem) wordt Linthoutstraat(Merchtem). Hier hadden we een uitgebreid zicht op Stephex Stables, waar ook jaarlijks de internationale 5-sterren jumping ‘Brussels Stephex Masters’ plaatsvindt met de beste ruiters van de wereld. Dit jaar was dit van 30.8 t/m 3.9.
We verlieten 55 en staken even verder de Merchtemsesteenweg (Merchtem/Wolvertem) over en volgden hier de Keureroute tot juist voor de splitsing met de Bollestraat. Hier namen we rechts de voetweg 82 en voegden op het einde opnieuw in op 55.
Ook de weergoden waren ons tot nu gunstig gezind gebleven. Op de grens van duistere dreigende regenwolken bereikten we Taverne Het Bos voor onze ruststop. Ik heb een tiental regendruppeltjes geteld. In het warm nazomerzonnetje konden we zelfs volop op het terras van onze consummatie genieten. Een deugddoend moment. Chris en René reden van hieruit huiswaarts.
Het moet niet altijd grind, asfalt of beton zijn. Waarom als afwisseling ook niet eens een kasseistrook? We vervolgden dus onze fietstocht naar de Brusselsesteenweg over de kasseitjes van Dooren, staken de steenweg over en volgden 6 langs de Koeweidestraat en de Mieregemstraat links tot Sleeuwagen die we rechts insloegen. We waren hier op de grens Mollem/Merchtem. Vanaf hier volgden we 7 en 5, dus Drielindenbaan naar Weyenberg (Merchtem), naar Waaienberg (Opwijk), naar Paddebroeken, dan opnieuw naar Waaienberg, Weyenberg en Langeveldstraat richting Droeshout. In de schaduw van de Sint-Jozefkerk van Droeshout in de Langeveldweg, die we links hadden ingeslagen,  werd er achteraan de groep driemaal gefloten. Dus halthouden. Hervé had even kennis gemaakt met de Brabantse grond ingevolge een remmaneuver. Gelukkig zonder veel erg.
Aan de grens met Mazenzele volgden we rechts de Kouterbaan tot de Vilvoordsesteenweg. Rechts na een 30-tal meter staken we de steenweg over, sloegen de Oude Mechelbaan in en volgden onmiddellijk links een klein paadje naar de Droeshoutstraat die we volgden richting Opwijk-Centrum. We sloegen Diepenbroek in, volgden Perreveld en Kalkestraat.
Op het einde  staken we de Steenweg op Aalst – Nieuwstraat over en volgden de Wijngaardstraat. Ter hoogte van de Klaarstraat verlieten we 5 en verderop bleven we nu de Dagwandroute volgen. Zijn we  die kort na de start ook niet tegengekomen? Is het einde van de tocht nabij?
We zijn nu in Nijverseel en via de Coenstraat bereikten we aan de beek het grondgebied van Lebbeke. We verlieten de Dagwandroute aan de Lange Breestraat die we links insloegen.
Na een 200-tal meter namen we rechts de nieuw-verharde verbindingsweg naar de Opwijksestraat.
Op het einde van deze weg sloegen we links af naar Fochelstraat en volgden Hogeweg en Koning Albert I-straat tot aan de parking van het Sportcentrum Lebbeke.
Zo kwamen we aan het einde van mijn breiwerk, een 42-tal kilometer lange fietstocht met een klimmetje minder en een ommetje meer. Samen met Lieve heb ik bij de verkenning van dit grensgeval vooral rustige wegen met veel groene omgeving opgezocht en het Brabants klimwerk beperkt gehouden.
Hopelijk hebben jullie van het aangeboden “tripje” genoten.

Bij een deugddoend drankje werd er in de nieuw-ingerichte cafetaria van het Sportcentrum nog lang nagepraat.

Uw gids en verslaggever van de dag, Theo.


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback