Gedekte tafel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

LEDENVERGADERING VAN 4 JUNI 2013

LENTEFEEST

“Een muzikale wandeling door de Lage Landen”

Onze voorzitter, Daniël, stelde kort de heren Arnold Sercu en Bart Verhelle voor. Arnold was de toetsenist en Bart de zanger. Het duo kwam met muziek en zang ons lentefeest opvrolijken.
Zij betitelden hun optreden als:

“Een muzikale wandeling door de Lage Landen”

Als inleiding speelde en zong Arnold een eigen compositie die ging over krakende knieën en toch eeuwig jong blijven. De wandeling startte in het noorden van de Lage Landen met het lied: ‘Op een mooie pinksterdag’ uit de musical ‘Heerlijk duurt het langst’ van Annie M.G. Schmidt. Daarna werd er al onmiddellijk met het lied ‘Houden van’ een hulde gebracht aan de op 1 juni ll. overleden Miel Cools. Terug noordwaarts kwamen we bij Tom Manders ‘Doris’ terecht met ‘Twee motten’. ‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld, naar het chanson ‘La Montagne’ van Jean Ferrat, kon niet ontbreken.
We doken terug even naar het zuiden voor een potpourri met liedjes van Louis Neefs. In ‘Martine’ uit Louis zijn aanbidding voor de cabaretière en zangeres Martine Bijl. In ‘Mijn vriend Benjamin’ bejubelt hij de echte vriendschap. Met ‘Laat ons een bloem’ klaagt hij de knoeiboel met het milieu aan en in ‘Margrietje’ vraagt hij, wat er ook gebeurt, te blijven lachen want de wereld draait door.
Een medley met liedjes van onze noorderburen kwam er ook. Deze begon met: ‘Katinka’, het liedje waarmee De Spelbrekers in 1962 naar het allereerste Europese Songfestival trokken en er ‘0 points’ mee behaalden. Toch werd het een grote hit in de Nederlanden. Verder werd de potpourri gevuld met ‘Jan Klaasen de Trompetter’ van Rob de Nijs, ‘Tulpen uit Amsterdam’, ons bekend door Herman Emmink, verder nog ‘Een roosje m’n roosje’ van de ons te vroeg ontvallen Conny Vandenbos en om af te ronden ‘Kijk eens in de poppetjes van mijn ogen’ van Annie de Reuver met The Skymasters.
Omdat we, naar hun zeggen, een uitzonderlijk publiek waren brachten Arnold en Bart ons uitzonderlijk een nummer van Toon Hermans: ‘Café Biljart’, de dood scheidt twee biljartvrienden.
Na ‘In ’t kleine café aan de haven’ van Pierre Kartner (Vader Abraham) zochten zij het verder zuidwaarts.
Zij brachten twee volksliedjes: ‘Annemarieke waar gade gij naartoe’ (volgens Bart een carnavalslied uit Duinkerke) en ‘Een smidje in zijn smisse’ (of ‘Het lied van de Zwarten man’, ook ‘Het lied van de smid’).
Hierna was het pauze en tijd voor koffie met feestgebak.
Na het smullen werd hernomen met nog een paar volksliedjes: ‘Komt, vrienden, in het ronden’ oftewel ‘Het Slijperswiel’ (Wannes Van de Velde zong destijds over ‘De Schêreslip’) en daarna volgde ‘Het loze vissertje’.
We kregen een intermezzo met een persiflage op ‘Leven na de dood’ van Freek de Jonge (er werden namen van politiekers van bij ons in verwerkt).
Dan zakten we heel diep naar het zuiden, naar Zuid-Afrika met ‘Sarie Marais’ en ‘Bobbejaan klim die berg’, liedjes uit de Boerenoorlog. Met ‘’t Vliegerke’ van Walter de Buck waren we terug in de Lage Landen. Daar wachtte bij ‘De lichtjes van de Schelde’ Bobbejaan Schoepen ons op. Van Antwerpen trokken ze naar Tineke van Beauvoorde, sorry, naar ‘Tineke van Heule’ (Emiel Hullebroeck). Arnold bracht hier als speels tussenspel ‘Pour un flirt’ van Michel Delpech.
Alzo belandden zij bij de derde van de vier grote W’s. De W van: Wannes Van de Velde, Walter De Buck, Willem Vermandere, de vierde W kwam van ‘Wij twee’ (Arnold en Bart). Van Willem brachten zij als slotlied ‘Lat mie maar lopen… langs de straete’. Na de slotakkoorden kregen zanger en begeleider een zittende ovatie.
Zij hadden ons een namiddag gebracht met een kleine greep uit hun omvangrijk repertorium. Zij brachten liedjes uit de kleinkunst, zowel met kleine k als met grote K, uit de jaren 70, 60, 50 en nog vroeger. Daartussen zaten ook liederen uit onze rijke Vlaamse volksliederenschat.
Vele melodieën werden tweestemming of zelfs meerstemmig gezongen!
Bart laste dat allemaal aaneen met een kwinkslag, een korte mop, een verzinsel of een ernstige noot.
Toen onze voorzitter hen dankte voor hun prachtige uitvoering barstte er nogmaals een daverend applaus los.
Daarop kregen de vrijwilligers die al van in de voormiddag in de weer waren om het lentefeest voor te bereiden een welgemeende dank. De bloemstukjes die de tafels opfleurden werden te koop aangeboden en zoals bij vorige gelegenheden komt de opbrengst ten goede aan het Kinderkankerfonds.
Het was een namiddag geworden waarvan men zegt: ‘zo mogen er meerdere zijn’.

Verslag: Daniël Van Renterghem


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback