FIETSTOCHTVERSLAG

Donderdag 27 september 2012 DENDERLAND/NIEUWERKERKEN 42 KM


Onder dreigende wolken, met hier en daar wat blauwe gaten, hadden 18 deelnemers een plaatsje gevonden rond de kerk te Nieuwerkerken-Aalst. Ondanks de, soms hevige, regenbuien die we onderweg al te verwerken kregen hadden we goede (of ijdele?) hoop dat het met de buien nog wel zou meevallen! Zoals we in de aankondiging van deze route reeds vermeld hadden zou het een literaire tocht worden in de streek van Louis Paul Boon (Kapellekensbaan) en Dimitri Verhulst (De helaasheid der dingen). Het fictieve dorp Reetveerdegem waar Dimitri Verhulst, samen met zijn vader en drie ooms, inwoonde bij zijn grootmoeder is gemoduleerd naar het dorp Nieuwerkerken.
Het eerste deel van onze tocht ging richting Aalst. Daar moesten we even door het drukke verkeer laveren om via de Parklaan langsheen het Stadspark en “Het Osbroek” te rijden. We zouden er helemaal moeten omrijden vermits het niet toegelaten is om er doorheen te fietsen! Bij knooppunt 35 draaiden we naar rechts om via de Erembodegemstraat de andere kant van het park te bereiken. Deze bleven we volgen en zo kwamen we in de “Kapellekensbaan”, gekend van de in 1953 uitgegeven roman van “Boontje”. We reden nog even doorheen het centrum van Erembodegem om dan resoluut de natuur in te duiken. Knooppunt 81 zorgde al voor enkele twijfels (er zouden er nog volgen!) welke richting er diende gevolgd te worden maar gelukkig was de verkenning nog recent en doken we het tunneltje onder de E40 in. We reden langsheen het natuurgebied “Wellemeersen”. Het natuurgebied van de Welle- en Kapellemeersen strekt zich aan weerszijden van de Dender uit tussen Erembodegem en Denderleeuw. Het is één van de best bewaarde natuurparels van Denderleeuw met meer dan 1400 verschillende planten en 1000 verschillende diersoorten. Hierna staken we de drukke baan Aalst-Denderleeuw over en kwamen zo in het centrum van Welle. Nog steeds volgden we knooppunt 81 dat met zijn 7,3 km een behoorlijke afstand overbrugt. Van 81 ging het naar 84 waar we opnieuw geconfronteerd werden met een eigenaardige plaatsing van een richtingsbord! Volgens dit bord reed je, zowel langs de ene kant als de andere kant richting knooppunt 81! Doorheen het centrum van Iddergem namen we aan knooppunt 84 de richting naar de Dender. Eerst reden we nog langs het natuurgebied “Molenbeekmeersen” om aan knooppunt 85 de Dender te bereiken. Die bleven we volgen om na 4 km, aan knooppunt 80 en via de mooie fietsbrug over de Dender, af te slaan naar onze stopplaats café De Vrede te Denderleeuw. Tot nu toe hadden we het droog kunnen houden maar zo’n 2 km vóór Denderleeuw vielen dan toch de eerste druppels en werden de regenvestjes bovengehaald. Maar tegen dat we opnieuw vertrokken was de bui al over! Op het afgedekte terras van café De Vrede konden we genieten van een welverdiende verfrissing. De hevige bui die we toen over ons kregen kon ons niet meer deren. Zo konden we na de regen opnieuw een droge start nemen!
Het centrum van Denderleeuw lieten we al vlug achter ons waarna we opnieuw knooppunt 81 volgden maar dan vanuit een andere richting. Even voordat we de Expresweg Aalst-Ninove moesten kruisen kregen we opnieuw te maken met een totaal verkeerd geplaatst richtingsbord 82. Zo belandden we in een héél slecht aardewegje zo’n 500 m verder dan voorzien en dienden we even de Expresweg te volgen om op de juiste plek de oversteek te maken richting Haaltert. Op knooppunt 82 namen we afscheid van Tonny en Gisèle, die via een inkorting richting Nieuwerkerken reden wegens andere verplichtingen. Zo bleven we dus met 16 over om onze tocht verder te zetten. Wij volgden knooppunt 87 en wat al een tijdje in de lucht hing viel er dus uiteindelijk toch uit. Zo kregen we dan toch nog een fikse regenbui te verwerken. Maar zoals gewoonlijk, buien duren niet lang, en na een tijdje waren we opgedroogd en konden we onze route verder zetten richting Aaigem. Waren het tot nu toe slechts enkele “heuveltjes van Erica” te beklimmen, kregen we hier toch een serieuze test van onze conditie voorgeschoteld. Het was een niet zo’n steile maar wel een lange helling en vermits we die op een grindweg moesten rijden werd er gepuft en geblazen tot we boven waren! Nadat iedereen op adem gekomen was vervolgden we onze route naar knooppunt 42. Hier reden we doorheen het natuurgebied “Den Dotter”. Den Dotter is een 205 ha groot natuurgebied in de omgeving van Aaigem (Erpe-Mere) en Heldergem (Haaltert) in de Oost-Vlaamse Denderstreek. Het is een drassig, bijna onbewoond gebied, met centraal gelegen de Molenbeek-Ter Erpenbeek, zo genoemd om de talrijke watermolens die er destijds actief op waren. Op het einde van het fietspad dat doorheen dit gebied loopt kregen we nog een korte maar nijdige klim te verwerken. De moeilijkste stukken waren achter de rug en via het centrum van Haaltert bereikten we opnieuw onze startplaats. Hier wilden we nog even nagenieten in café “’t Labierint’ dat normaal op donderdag open moest zijn, maar “helaas” gesloten was! Zo bleven we getrouw aan “De helaasheid der dingen” en keerden we dus huiswaarts!
We kregen een mooi stukje natuur voorgeschoteld vandaag, weliswaar met de nodige inspanningen, maar het loonde de moeite!

Daniël Verbeke
Uw verslaggever


 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback