Paashazen

Paashazen

Paashazen

Paashazen

 

 

 

 

WANDELVERSLAG

Wandeling ‘Rondom het Middelpunt van Vlaanderen’ te Opdorp op 06 april 2012

Goede Vrijdag. Een helderblauwe hemel met een stralende zon.
16 wandelaars, waaronder opnieuw 2 nieuwe deelnemers, Joseph en Ghislaine die we van harte verwelkomen, kwamen samen op de Dries te Opdorp voor een iets langere uitgestippelde wandeling rondom het Middelpunt van Vlaanderen, waarbij we drie provincies zullen bewandelen.
Nadat de wandelleider een korte schets gaf over de Dries en zijn omgeving vertrokken we aan het Oud Gemeentehuis rechts naar ‘Het Dries kapelletje’ gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Wonderdage Medaille (verschijning van Maria op 19.07.1930 te Parijs aan Catharina Labouré).
‘Lente op den Dries’ is een tweejaarlijkse publiekstrekker. De duizenden paasbloemen die op het plein openbloeien kregen de voorbije jaren het gezelschap van kunstig bewerkte schapen (2004), paaseieren (2006), ooievaars (2008) en kikkers (2010). Dit jaar kondigden 115 kleurrijke hazen in polyester de komst van de lente aan. De beelden zijn 1,2 m hoog en wegen elk 25 kg.
Via een paadje tussen al dit kleurrijk samenspel van bloeiende witte narcissen en hazen stapten we richting rotonde en Damstraat. We hadden nog even aandacht voor de ‘keiszak’ en de ‘keisdrupper’. (keis = dialect voor kaas, bij het maken van platte kaas ziet men de kaaszak druppen). ‘Keisdrupper’ is ook de spotnaam van de inwoners van Opdorp, maar dat is verbonden aan een ander verhaal dat teruggaat tot bij het zich al dan niet vrij loten in het leger.

Tussen de paviljoenen van het Begeleidingscentrum ‘Capelderij’ voor jongeren door gingen we het kasteeldomein op. Op de brug hadden we een mooi uitzicht op het kasteel van Opdorp, dat ook als locatie gebruikt is in de tv-reeks ‘Stille Waters’ (2001).
We sloegen links de Vekenstraat in. De naam vond zijn oorsprong in een veken of hekken dat zich achteraan deze straat bevond. Een hekken als grens tussen het Graafschap Vlaanderen en het Hertogdom Brabant.
Vrij snel kwamen we in een minder bebouwd gebied, met rechts zicht op het natuurgebied ‘De Diepmeren’.
Via Driehuizen kwamen we aan de Biesten, die we verder links zullen volgen.
Maar even rechts heen en terug tot aan de grenspaal van Oost-Vlaanderen, Antwerpen en Vlaams-Brabant, het Drieprovinciënpunt.
Aan een minipleintje staat het kunstwerk dat het Geografisch Middelpunt van Vlaanderen symboliseert.
Zowat 10 meter verder, over de beek, ruilden we Oost-Vlaanderen voor Antwerpen en volgden links een veldweg die ons, rechts meedraaiend, bracht naar Breutheide en verderop, opnieuw rechts, via de kasteeldreef naar het  kasteel ‘Hof te Melis’. Hier was in 1940 het hoofdkwartier van Koning Leopold III gevestigd.
Als privédomein niet toegankelijk stapten we langs de drukkere Lippelostraat, over zowat 300 meter, rechts richting Malderen tot aan het begin van het aanpalende Lippelobos.
Halverwege hadden we rechts nog een mooi zicht op het kasteel, links op 2 Brabantse boerenpaarden.
Bij het betreden van het bos hadden we even aandacht voor de ijskelder (op privégebied), nu een verblijfplaats voor vleermuizen.
We ruilden hier Antwerpen voor Vlaams-Brabant.
We bleven steeds het bospad volgen langsheen een beek die ons scheidde van het privédomein tot aan een verharde dreef die we links insloegen. Halverwege volgden we rechts een kleine boswegel die ons bracht tot Kruisheide die rechts terug richting Opdorp kronkelt.
Een toelichtingbord over het kweken van asperges trok onze aandacht. Kweken van asperges is een werk van lange adem. De oogst op de aanpalende met plastiek overdekte aspergevelden was nog niet gestart.
Ook bij een verbouwd hoevetje konden we vaststellen dat oud en modern tot een harmonieus geheel kunnen samengebracht worden.

Links in de verte hadden we zicht op de spitsvormige kerktoren van Malderen. Opdorp behoorde vroeger bestuurlijk tot het Land van Bornem dat domein was van de Graaf van Vlaanderen. Parochiaal bleef het afhangen van het Brabantse Malderen. Vandaar de uitspraak: ‘Ze leefden als Vlamingen, maar werden geboren en stierven in Brabant’.
We ruilden nu Vlaams-Brabant voor Oost-Vlaanderen.
Aan een splitsing hielden we links aan en wandelden even verder rechts de Houtenmolenstraat in waar  al dadelijk aan de linkerkant een statige witte herenhoeve opvalt, de Valkenhoeve.
Deze is wellicht de oudste hoeve van Opdorp en was ooit de thuisbasis van verschillende Opdorpse burgemeesters. Opmerkelijk is het dakklokje dat diende om de hoeveknechten op het land uit te nodigen voor het middagmaal.
Ter hoogte van nummer 59 werd er even halt gehouden.  Verderop, te zien via een veldweg ter hoogte van nummer 14, wijst een cirkelvormige verhoging in het landschap erop dat hier ooit de eerste houten windmolen zou gestaan hebben die de straat haar naam heeft gegeven. Maar zover leidde onze wandeling niet.
Hier werd aan de groep de mogelijkheid tot afkorting geboden. Niemand ging hierop in en dus sloegen we links het Vogelzangstraatje in tot aan de Akkerstraat.
Toen ik aangaf: hier naar rechts tot aan het wit huis (dat verderop in de straat schuinlinks voor ons stond), was er iets dat niet klopte. Gisèle merkte dit terecht op en gaf mij de tip: dat op mijn rechterhand mijn duim links staat. Dus was het links volgen!
We volgden nu verder het bewegwijzerd wandelpad 21 dat ons kronkelend langs de eerste ‘nieuwe wijk’ in Opdorp en het Hoogveld tot aan de Vierbunderstraat bracht en die we kruisten. We volgden Grote Kouterbaan, dwarsten Hogeweg en volgden een betonwegel rechtdoor tot aan de eerste weg rechts die ons verder leidde naar de Stenen Molen, zowaar in de Stenenmolenstraat.
Aan de Veldstraat namen we even rechts, onmiddellijk links de Hofstee in, de ‘tweede Opdorpse wijk’ en bij de volgende splitsing links en aan een klein paadje rechts tot aan de Pastorij.
Via een kasseiweggetje kwamen we aan de voorzijde van de Sint-Amanduskerk met voor ons opnieuw de Dries  met zicht op het ‘Wipveld’ en de ‘Peerdenmerckt’.
Het jaartal 1732 op de kerk verwijst naar het begin van Opdorp als zelfstandige parochie.
Links op een muurplaatje staat de vermelding: ‘102.019 narcissen in het hart van Vlaanderen 17.10.1998’.

We stapten nu links verder de Dries af, hadden ter hoogte van ‘Den Drytoren’ nog zicht op de voormalige gemeentepomp en bereikten alzo iets verder terug onze startplaats.
Na 14.000 stappen werd er, in ‘De Poort van Cyriel’, bij een drankje en een pannenkoek, nog even nagekeuveld over deze gevulde namiddag. Daniël dankte de wandelleider voor de uitgestippelde wandeling.
Via een GSM-oproep deed Danny, de nog herstellende wandelcoördinator, navraag over het verloop van de wandeling. Zo staat GSM ook voor ‘Geïnteresseerd, Sociaal, Medelevend’.
Dank Danny voor dit attent gebaar!

Verslaggever en wandelleider van dienst: Theo Vierendeels


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback