Bedrijfsbezoek ATCC – 19/4/2018.

Op de echt 'zomerse' donderdag 19 april hadden we het bedrijfsbezoek aan het ATCC in Gavere-Semmerzake.
De bus die de groep van 50 personen naar daar zou brengen kwam met enige vertraging in Gentbrugge aan want de chauffeur vond niet direct de plaats van samenkomst. Onderweg waren er wegenwerken in Gavere waardoor we nog wat bijkomende vertraging opliepen, maar geen nood, de rest van de dag is vlekkeloos verlopen!
In de kazerne van Gavere werden we onthaald met een tas koffie waarna ons met een PowerPointpresentatie een toelichting werd gegeven over het ontstaan en de activiteiten in Semmerzake.
Het Air Traffic Control Center (ATCC) is een luchtverkeersleidingcentrum van waaruit de militaire verkeersleiding boven Belgisch grondgebied verzekerd wordt. De eenheid bestaat uit 3 kwartieren. In Semmerzake bevinden zich de luchtverkeersleiding, de radar en de voornaamste technische diensten. In de kazerne van Gavere vind je de ondersteunende diensten (voertuigenpark, beveiliging, catering) en de school voor militaire luchtverkeersleiders. In Munte bevindt zich dan nog het zender- en ontvangstpark dat het radiocontact met de vliegtuigen realiseert.
Alles is gestart in 1951 met een mobiele radar en een tentenkamp. In 1952 startte de bouw van de ondergrondse installatie: een bunker die 3 verdiepingen onder de grond zat met een opp. van 70 x 50 m/verdieping, enkel toegankelijk via trappen. In 1956 werd deze bunker in gebruik genomen. Het centrum kreeg in 1966 de roepnaam Belga Radar. In 1973 werd gestart met een toen zeer modern automatisch luchtverkeersleidingssysteem SEROS (SEmmerzake Radar Operating System). In 1999 werd een nieuwe – tja ... een tweedehandse radar, overgenomen van de Engelsen –  mobiele radar MARCONI S723 geïnstalleerd. In 2000 wordt hij van een koepel voorzien waardoor de medewerkers in betere omstandigheden konden werken. In 2009 werd de bunker verlaten, wegens te oud en water insijpeling en werd een bovengronds nieuw gebouw in gebruik genomen.
Tijdens ons bezoek aan het luchtverkeerscentrum kregen we uitgelegd hoe en wat een luchtverkeersleider juist doet. Een verantwoordelijke en vaak stresserende job. Vaak moeten er lastminuteaanpassingen doorgegeven worden aan de piloten i.f.v. toegelaten vlieghoogte of vertrekuur zodat er geen incidenten in de lucht kunnen gebeuren. Het scherm waarop ze kijken is een kluwen van vlieglijnen en allerlei punten die de plaats van de verschillende vliegtuigen in de lucht weergeven, waarbij in afkortingen hun naam en vlieghoogte vermeld staat. Luchtverkeersleiders werken 2 uur aaneensluitend en moeten dan een halfuur rust nemen of een andere taak uitvoeren.
Daarna zijn we de radar gaan bekijken. Een ongelooflijk grote mastodont die 6x/minuut draait en onder die koepel een frisse luchtverplaatsing veroorzaakt, wat welkom was op deze warme dag.
Na een lekker middagmaal waarbij we door militairen werden bediend, wandelden we naar het kasteel Grenier.
Het kasteel werd in 1837-1839 gebouwd op de oostelijke Scheldehelling in opdracht van de Gentse lakenhandelaar en senator, later baron Grenier (1795-1870) door architect Renard. Het kasteel is neoclassicistisch.
In 1952 verkochten Franco Durazzo en Livia Grenier het kasteel aan de Belgische Luchtmacht. Een tijdlang werd dit gebouw de mess voor de officieren, waar zij ook elk hun eigen slaapkamer hadden. Tegenwoordig zijn er geen aparte vertrekken meer voor de officieren en blijft er ook niemand meer slapen in de kazerne. Het gerenoveerde kasteel doet sindsdien dienst als ontvangstgebouw van de luchtmachtbasis Gavere-Semmerzake. Het fungeert ook als één van de VIP-locaties van de Superprestige veldrijden die elk jaar in het domein plaats vindt.
Om 15.15 uur was de interessante uitstap afgesloten en konden we met de bus – dankzij een goeie tip van de officier – via een binnenweg, net voorbij een accident tussen 16 wagens, de N60 richting Gent oprijden en veilig, snel en wel naar de opstapplaatsen terugkeren.
Dit bezoek wordt hernomen eind 2019, net voor de sluiting van deze kazerne. Een aanrader voor zij die er deze keer niet konden bij zijn!

Verslag: Marie-Paule Vermeulen


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback