FIETSTOCHTVERSLAG

Verslag fietstocht van donderdag 22 augustus 2019 te Zulte.

“Leietocht in West-Vlaanderen”

Hemelsblauwe lucht met schapenwolkjes. De zon in het zenit aan het uitspansel. Een zomerse 23°. Een zwak briesje. Bij dit ideale weertje vertrokken we op het Gaston Martensplein met 26 fietsers voor een Leietocht. We mochten Katrien, Marc, Erwin en Raymond voor  het eerst verwelkomen op een fietstocht.
We reden van de Leiekant weg naar knooppunt 99 aan het voormalig station van Zulte en van daar langs de spoorweglijn naar Waregem. Jan heeft het station van Waregem niet gezien, zijn trapondersteuning viel uit waardoor hij noodgedwongen moest rechtsomkeer maken, terug naar de startplaats.
Na het verlaten van Waregem doorkruisten we de industriezones van zuidoost West-Vlaanderen. Tussen knooppunt 94 en 72 reden we door het domein, met mooie plataandreef, van hoeve Goed te Nieuwenhove. Een groene long in het industriegebied.
Aan knooppunt 54 in Desselgem bereikten we de rechter Leieoever. Daar aan de rivier staat een monument ter herinnering aan de Slag aan de Leie. De slag om de Leiebrug had plaats van 24 tot 26 mei 1940. Het monument, geschonken in 1997 door het 6de Artillerieregiment uit Soest (D), was een geschutskoepel van een M 109-tank. In 2008 werd de koepel vervangen door een Howitzertank M 108, deze werd geschonken door de artillerie uit Brasschaat.
We staken de Leiebrug over en bleven op de oever tot knooppunt 29 waar we afsloegen naar knooppunt 23 en onze rust- en drinkstop. In Café Chassepatate in Bavikhove konden we in het supporterslokaal van veldrijder-wegrenner Eli Iserbyt uitpuffen en onze dorst lessen. Jan was daar ook, met de auto. Met het briesje in de rug ging het van daar in gezwinde vaart, langs Leiekant naar knooppunt 69 en 71. Tussen deze punten passeerden we de Drietrapssluis van Ooigem. Bij de aansluiting in 1872 van het Kanaal Roeselare-Leie met de Leie moest het niveauverschil trapsgewijs worden overbrugd. De sluis werd gebruikt tot 1973, toen werd de Leie verbreed en een nieuwe moderne sluis bracht de schepen in één keer naar het gewenste niveau. Langs de linker rivieroever en door Ooigembos reden we tot knooppunt 16 waar we de statige imposante Kasteeldreef inreden, recht naar het kasteel van Wielsbeke. Het voormalig Kasteel Hernieuwenburg is nu het gemeentehuis van Wielsbeke en het bijhorend domein is een sport- en recreatiecentrum. We deden daar nog een ommetje van een 500-tal m om toch maar over een kasseistrook van een 50-tal meter te kunnen dokkeren en alzo knooppunt 76 te bereiken. Tussen dat punt en knooppunt 70 te Sint-Baafs-Vijve, nabij het huis van schrijver André Demedts, moesten we naar de overkant van een Oude Leie-arm. Dat ging over een steil aflopend knuppelbrugje dat tussen de waterlelies letterlijk op het water lag. Jolijt alom. We zetten onze tocht verder langs en door het agrarische en landelijke van de linkeroever. We kruisten de Mandel en kort voor de brug in Zulte – deze verbindt knooppunt 87 met 97 – reden we langs het Kasteel Te Lake uit 1748, ook Kasteel Limnander of kasteel van Zulte. Van knooppunt 97 reden we terug op de rechteroever naar 98 en daar dan door de Limnanderdreef richting 99 tot aan ons eindpunt, het Gaston Martensplein aan de Sint-Petrus en Pauluskerk, oorspronkelijk een Romaans kerkje uit 1189.
Op het buitenterras van Sfeercafé Mercury, waar Jan zich terug bij ons voegde, werd er onder het naar de einder zinkend namiddagzonnetje genoten van een verfrissend drankje of iets anders lekkers. Er werd niet alleen nagebabbeld over de tochtbelevenissen maar ook koetjes en kalfjes passeerden de revue.

Occasioneel verslaggever: Daniël Van Renterghem


 

 

 

©copyright 2008 daniel.verbeke | gastenboek | feedback